Danny Flemming
Haalt Danny de kerst als trainer van SDZ1?
Danny Flemming van 1964, sinds dit seizoen trainer van de Zondagselectie 1&2, is een echte voetballiefhebber. Geboren en sinds kort weer getogen SDZ’er.
Hoe lang kom je al bij SDZ?
Vanaf mijn jeugd heb ik hier gevoetbald. Later kwam ik in het 1e elftal, waarmee we in de 3e klasse hebben gespeeld. Vertrokken als speler en nu als trainer teruggekeerd op het oude nest.
Waar ben je trainer geweest?
Ik was al op jonge leeftijd trainer en heb altijd de jeugd getraind. Onder meer het Solebay’79, dat meedeed aan het Amsterdamse Straatvoetbal Toernooi. We werden met de finales op de Dam 2 keer achter elkaar kampioen. Onder meer met Richard Witschge in het team. Op mijn 36e ben ik trainer geworden bij ZSGO. Daarna 3 seizoenen bij VSV in Velzen Zuid samen met Ruud Heus (oud-linksback van AZ en Feyenoord, red.). Het seizoen voor SDZ heb ik een sabbatical gehouden wat trainerschap betreft.
Wat is je visie?
Ik vind het belangrijk dat je plezier hebt in wat je doet. Voetbal is een mooi spel, waar je alleen als team iets kan bereiken. Je hebt nooit tien dezelfde spelers, gelukkig maar, je moet de sterke punten van elkaar benutten. En reële doelen stellen is belangrijk om de motivatie te behouden
Wat vind je van je club?
De betrokkenheid bij SDZ, alle vrijwilligers om je heen, is mooi. SDZ is natuurlijk een club met historie, die zijn roots heeft in 3 buurten, Jordaan, Staatslieden- en Spaarndammerbuurt. Als we de mensen die nieuw zijn bij SDZ kunnen mixen met de mensen met SDZ in hun bloed dan kunnen we 1 van de belangrijkste clubs van Amsterdam worden.
Hoe vier je oud en nieuw?
Wij vieren het thuis. Het is altijd een soort van open huis. Familie, vrienden en buren, iedereen is welkom. We hebben altijd veel vuurwerk. Siervuurwerk en potten, de jongens hebben ook het knalwerk.
En haal je de kerst als trainer bij SDZ?
Zeker, we zijn van beide kanten zeer tevreden;) Er is veel potentie en de steun van de mensen om de ploeg is fantastisch.
SDZ door een halve eeuw heen
Staand vlnr: ?, Louis Westerbaan, Piet Jansen, Eddy Eeman, Renee van Beeren, Beusekamp, Chris Peeter, De Haan, Wolzak. Zittend vlnr: Koote Baas, Pietje Kind, Hannie Vogel, J. Mulder, Jan Steur. Bij het 75-jarig bestaan van SDZ in 1995 is hij erelid geworden: Eddy Eeman. Al bijna een halve eeuw aan de club verbonden en nog steeds gek van de club. Als je wilt weten hoe ruim 50 jaar geleden de omgeving eruit zag, waar SDZ nu zijn terrein heeft, kan je bij Eddie terecht. In geuren en kleuren vertelt hij je dan hoe bij de dijk (waar de begraafplaats St Barbara aan ligt, red), Amsterdam op hield te bestaan. Waar boerenakkers en boerderijen stonden, voetbalden links en rechts beroemde clubs als De Germaan aan de dijk en DWS, de club van de Spaardammerbuurt. Geïnteresseerd in onze geschiedenis? Lees dit interview met Eddy.
Wanneer veranderde de omgeving?
De eerste inpoldering startte min of meer met enorme sportcomplexen. Zo lag aan de Basisweg, ter hoogte van De Telegraaf, een complex met 42 voetbalvelden!
En waar speelde SDZ?
Van Hoogendorpstraat, daarna aan de Velserweg waar we onderdak kregen van APGS, een club van de politie. Vervolgens de Ookmeerweg, maar dat was wel erg ver van onze roots, Bickerseiland, Zandhoek en de Jordaan. In de Eendrachtspolder kregen we ons eerste kantine. Totdat we hier terecht konden aan de Transformatorweg 10, waar we met vrijwilligers de boel hebben opgebouwd.
Wat heb je bij de club gedaan?
Och, van alles en nog wat. Secretaris van de jeugd, jeugdvoetbal zondag, zaterdagmiddag senioren, wedstrijdsecretaris zaterdagvoetbal. Bijzonder omdat de werkweek van 48 uur naar 40 uur ging en mensen op hun vrije zaterdag konden voetballen. Verder ben ik 10 jaar penningmeester geweest en in die tijd betrokken geweest bij de bouw van het clubhuis in 1971. 1/3 werd betaald door de gemeente, 1/3 door de NSF en 1/3 was voor onze rekening. Sportwethouder H. Verhey van de CPN (voor de jongere onder ons: Communistische Partij Nederland) vroeg zich af hoe we ons deel zo snel konden afbetalen. Het was saamhorigheid ten top en we waren financieel gezond Als het elftal ter sprake komt, waar Eddy als 16 jarige jongen keeper was, kent hij alle spelers, de meeste bij voornaam en sommige begeleid met commentaar. Over Koote Baas, “hij was niet de baas maar kon wel goed voetballen”
Wat vind je ervan dat SDZ 89 jaar bestaat?
We zijn er nog steeds en het is belangrijk dat we gezond blijven. We hebben ups en downs gekend, vooral financieel. Werd er te gemakkelijk gedacht over de financiën en was de controle zoek. Er zullen wel nieuwe vrijwilligers moeten komen, die het van de oude garde overnemen.
Wat zie je graag terugkomen?
Het Gaasbeektoernooi. Een jeugdtoernooi dat helaas ter ziele is. En ik hoop van harte dat de doorstroming van de jeugd van zaterdag naar zondag beter wordt. En dat goede spelers en teams voor SDZ worden behouden.
Tante Alie Arkenbout
Interview met Tante Alie Arkenbout
“Mevrouw Arkenbout” “Zeg maar tante Alie, schat” Typisch tante Alie. Een icoon van de Jordaan, een icoon van SDZ. Wonend in de Willemstraat met prachtig uitzicht op de Westertoren. Wekelijks op zaterdag of zondag te vinden op de club als vrijwilliger in de kantine en met de nieuwjaarsreceptie al 30 jaar voor de oliebollen verantwoordelijk.
Hoe lang komt u bij SDZ?
56 jaar. Ik heb mijn man Janus bij SDZ leren kennen toen SDZ aan de Van Hoogendorpstraat speelde. Hij was, een goeie, speler van het eerste, ik hielp in de schoonmaak. Al snel hadden we verkering. Marcel, onze zoon, is ook actief bij SDZ. Hij speelt bij de veteranen en is trainer van C3. Kleinzoon van 13, Ryan Arkenbout speelt bij de C3 en is scheidsrechter bij de puppies.
Hoe was het in die, goede, oude, tijd?
Heel gezellig. Bep (onze voorzitster, red.) had verkering met Dries, die speelde net als Janus in het eerste. Dries was keeper en later voorzitter van de club. Allemaal buurtgenoten uit de Jordaan en de Oranjestraat, met ome Henk Gaasbeek als voorzitter. Er was sfeer bij de club, het was schoon en gezellig. We hadden niet alleen verkering met elkaar, maar ook met SDZ. En dat bleef zo? Alles voor de club, nog steeds, ons hart is zwart-wit. We hebben overal ingezeten: feestcommissies, schoonmaken, blaadje maken en de kantinediensten, die ik nog steeds met veel plezier draai met Gerrit, Thea, Henkie, Joke, Ruud, Duncan, Tonny, Dirk en Dirk Collee en alle anderen. Ons huwelijk was SDZ en Janus deed er alles voor. Toen ik 20 jaar lid was van de feestcommissie kreeg ik een horloge. Janus heeft een paar dagen niet tegen me gepraat vanwege dat klokkie, vond ie onnodig en zonde van het geld.
Wat is er 14 jaar geleden gebeurd?
We waren in Bakkum op de camping, 1 juli 1995. Er was een feestje bij SDZ, dat we zeker niet wilde missen. Dus we zijn eerst naar huis gegaan om ons om te kleden en zijn toen naar SDZ gegaan. Janus voelde zich steeds beroerder worden en we besloten naar huis te gaan …….. Tante Alie schiet vol, ik word nog altijd emotioneel, ik mis hem nog altijd zoveel. ……. Janus zakt op weg naar de uitgang in elkaar en overlijdt op het SDZ-terrein. De steun is hartverwarmend en de crematie overweldigend, iedereen was er. Een zee van bloemen. We zijn als laatste eer met de rouwstoet langs SDZ gereden. Janus is 64 jaar geworden en we zouden nu 52 jaar getrouwd zijn.
Wat mist u het meest van vroeger?
De gezelligheid. Alles met elkaar doen, de vrouwen die meekwamen met de spelers en in de kantine hun eigen feestje hadden. Dat is nu een stuk minder. Het is sneller geworden, zo prestatiegericht. Soms denk ik loop toch allemaal niet zo hard van stapel. Het is een teken dat de kantine minder draait en Ruud zo moeilijk aan vrijwilligers kan komen. Hij moet zo hard werken om het allemaal draaiende te houden …..
Wat vindt u van de nieuwe website?
Ik heb hem bij Marcel gezien. Wij hebben geen internet en ik vind het erg jammer dat de maandelijkse Goalgetter is verdwenen. Ik verheugde me er altijd op als de Goalgetter in de bus werd gegooid. Het is niet leuk dat die met de website is verdwenen. Mensen zonder internet kennen nu niet het wedstrijdprogramma, maar ook de nieuwtjes, kantinediensten en nu de interviews.
Wat betekent dat voor uw clubliefde?
Niets, het is en blijft alles SDZ. Voor eeuwig en altijd!
Ruud Klaverstijn
Interview met Ruud Klaverstijn wie kent hem niet.
Onze markante kantinebeheerder, die zo’n 20 jaar geleden is meegekomen met de onderhuurder van het SDZ-terrein, de Rijks Ambtenaren Vereniging (RAV!!) na hun gedwongen verhuizing uit Oost. En als enige van de RAV’ers is blijven hangen aan de Transformatorweg 10. Ruim 15 jaar zwaait Ruud de scepter in de kantine bij AVV-SDZ. In nauwe samenwerking met Gerrit Weeling, verantwoordelijk voor de Kantine-activiteiten en net als Ruud, vele, vele uren per week werkzaam voor de club. Uit een reeks van hopelijk vele interviews met clubiconen, nieuwkomers, de tegenstander en andere betrokkenen bij SDZ, het eerste interview met Ruud. Volgens ingewijden – de best geïnformeerde man van SDZ.
Waar woon je?
Purmerend
Hoeveel tijd steek je in SDZ?
Meer dan 40 uur Als vrijwilliger? Ja, krijg wel mijn benzinekosten vergoed.
Waarom doe je dit?
Wie moet het anders doen.
Hoe ziet je week eruit?
Maandag ben ik er van 11.00 – 19.00 uur Dinsdag ben ik, zeg 3 uur bezig met de inkoop en staat Ton de Vent in de kantine. Woensdag ben ik er van 12.00 – 23.30 uur Donderdag voor de kleding (ook dat verzorgt Ruud, red) naar Alto Sportswear Dan verzorgt Krijn Tang van de C junioren de kantinediensten. Vrijdag van 9.00 – 14.00 uur komt Heineken, wordt er schoongemaakt en bereiden we de ballen gehakt en satésaus voor. Zaterdag of zondag draai ik een dienst. Zaterdag van 8.00 – 18.30 uur Zondag van 10.00 – 18.30 uur (als er muziek is)
Wat moeten we zonder je?
Geen idee. Het is een routine. Mensen hebben zoiets van “het gebeurt toch wel”. Tot het niet meer gebeurt.
Heb je voldoende vrijwilligers?
Nee, met name op zondag zoeken we mensen, maar ook op zaterdag kunnen we veel meer mensen gebruiken. Het gebeurt maar al te vaak dat mensen niet of veel te laat afbellen. Dan sta je op een drukke zaterdag niet met zijn vieren, maar met zijn tweeën. Bijna niet te doen.
Wat doe je met kerst?
Niks bijzonders. Kerstavond ga ik vanwege mijn zwagers verjaardag eten bij Mario in Neck. 1e en 2e kerstdag ben ik bij familie.
Heb je een kerstgedachte?
Ik?? Was van plan niks op te hangen, op zolder ligt het vol met kerstspullen, maar ik ben altijd weg, amper thuis, ook met kerst. Dus ik had zoiets …… Maar ja, mijn buurman aan de overkant versierde zijn huis, lichtjes …. Dus heb ik toch maar wat dingen opgehangen. (moment stilte) Mijn huis heeft nog nooit zo vol gehangen met kerstspul ……
Wat is de grootste verandering bij SDZ de laatste 5 jaar?
De toename van de jeugd. Geen idee waarom die opeens allemaal voor SDZ kiezen, terwijl grote clubs om ons heen SDW, DWS, Türkiyemspor, DCG, noem ze maar op graag zo’n aanwas zouden hebben.
Misschien toch omdat SDZ de dichtstbijzijnde club is?
Merk je dat aan je klandizie? Dit jaar is de kantine minder druk, vooral op woensdag. Ouders zetten hun kinderen af en vertrekken weer. Maar ook ’s avonds zijn de mensen eerder weg omdat er weer een voetbalwedstrijd op TV of in de pub is te zien. SDZ neemt trouwens veel supporters mee naar uitwedstrijden, de betrokkenheid is groot.
Maar je zoekt nog steeds vrijwilligers?
Ja, in alle soorten en maten. Van koffie inschenken, tosti’s maken tot patat bakken. Eigenlijk op alle dagen. Was overigens trouwens laatst een vrouwelijke medewerkster die aan een mannelijke klant vroeg “wat wilt u op uw warme worst”
Heb je onze nieuwe website al gezien?
Ja, ik heb geen computer, maar heb op de club gekeken. Ziet er goed uit …
Chris Sloep
“Het wordt vanzelf weer licht”
Chris Sloep, wie kent hem niet bij de club. Deze grijze eminentie, die in alle rust de wedstrijden en trainingen van de jeugd observeert en samen met Arjen Kuin het technisch beleid bij SDZ vormgeeft. Verder is Chris hoofdtrainer van Zaterdag 1, dat momenteel in de top meedraait.
Wat is je voetbalachtergrond?
Ik loop al een tijd mee in het voetbal. Ben bijna 10 jaar hoofdtrainer geweest bij verschillende clubs. Mijn hele familie is gek van voetbal. Mijn jongens hebben nog bij Ajax en Telstar gevoetbald en mijn kleinzoon van 4 kan nu al heel veel met een bal. Wat opvalt is de rust die je uitstraalt. Waarvoor moet je druk wezen langs de lijn? Junioren waarderen het veel meer als je kalm en positief blijft. Bij zaterdag 1 werk ik samen met Dennis Baino, een geweldige trainer. Die jongen heeft het complete trainersvak in de vingers. Beschrijf het Zaterdag 1 team eens. Een nieuw team, met veel jongens die het eerste jaar bij SDZ spelen. We proberen aanvallend, snel voetbal te spelen. De jongens luisteren goed en zijn heel leergierig. De groep is heel divers, ook qua afkomst, erg leuk om te coachen.
Hoe ben je bij SDZ terecht gekomen?
Besloot bij Blauw Wit weg te gaan na onenigheid met het bestuur. Werd ik bij De Meteoren uitgenodigd om tijdelijk coach te worden. De sfeer beviel me helemaal niet en heb al snel besloten niet in zee te gaan met het bestuur. Toevallig speelde SDZ op het veld ernaast en die zochten nog iemand. Het klikte. De eerste wedstrijd was tegen de koploper, SDZ stond onderaan. Wonnen we met 5 – 1! Haalden we in dat seizoen ook nog de nacompetitie. Je was een soort wonderdokter … Dat zijn we allemaal wel eens een keer.
Wat vind je van SDZ?
Een leuke club in Amsterdam. Waarbij heel veel mensen al tientallen jaren zeer betrokken zijn en als vrijwilliger de club ondersteunen. Geweldig. De populariteit van SDZ en de opbouw van de club is grandioos. Zoals de club zich ontwikkeld, is uniek
Wat doe je met de Kerst?
Dan ga ik met mijn vrouw … op wintersport naar het Oostenrijkse Wörgl. We gaan op de bonnefooi, we vinden altijd wel een hotel. We wandelen veel, skiën doen we niet meer vanwege versleten heupen. Op kerstavond gaan we eten in Niederau, altijd gezellig. Komen we iedereen weer tegen, waaronder een groep Friezen. Dan hebben we dolle pret, dat heeft al tot verschillende reünies in Nederland geleid. Aan het eind van het interview is er contact met een jeugdleider van Nieuw Aalsmeer, die een opmerking maakt over het barre decemberweer en de donkere dagen voor Kerst. Waarop Chris hem een hart onder de riem steekt met: “het wordt vanzelf weer licht”. Zo is dat!
